درباره نقش لابی اسرائیلی در ایالات متحده

نوشته Alain GRESH

در اواسط ماه مارس ٢٠٠٦، یک پژوهش ٨٠ صفحه ای با عنوان «لابی اسرائیل و سیاست خارجی آمریکا» ** در سایت اینترنتی دانشگاه جان اف کندی وابسته به هاروارد منتشر شد. این پژوهش را دو کارشناس علوم سیاسی جان جی می یرشیمرJohn J. Mearsheimer و استفن ام والت Stephen M. Walt انجام داده بودند. (١) نظریه این دو پژوهشگر تازگی ندارد. مضمون آن این است که ایالات متحده برخلاف منافع خود و بسیاری از متحدین اش، از سیاست اسرائیل پشتیبانی میکند. دلایل این امر را باید در سیاست داخلی آمریکا جستجو کرد. بداعت این پژوهش از آنجاست که مولفین آن تا بحال در مورد مسائل خاورمیانه، درگیر نشده و از وجهه بالائی برخوردارند.

از سوی دیگر، پژوهش آنان بصورتی کوبنده جزئیات روشی را که لابی طرفدار اسرائیل عملا بکار می بندد و فشاری که این لابی برای کسب مصوبات و قطع نامه های گاه باورنکردنی ، از جمله بر کنگره وارد میآورد، فاش می سازد. مولفین توضیح میدهند که ، باتوجه به وزنه مسیحیان بنیادگرا در این سیاست و با توجه به مخالفت شماری از یهودیان آمریکائی با این استراتژی ، در اینجا به هیچوجه با «لابی یهودی» سروکار نداریم.

همان طوری که قابل پیش بینی بود، با چند اقدام برای تقبیح «یهودستیزی» این متن و حتی مولفین آن روبرو شدیم . هدف پیش گیری از انجام هر بحث و تبادل نظری بود. بدین ترتیب، آلن درشویتز، استاد حقوق در دانشگاه هاروارد و پشتیبان بی قید و شرط اسرائیل، اعلام کرد که دو مولف استدلالات خود را از سایت های ... نئو نازی جمع آوری کرده اند. کریستوفر هیچنز، سرمقاله نویس پیشین چپ که به پشتیبانان جنگ در عراق پیوسته است، تشریح میکرد که این پژوهش بصورتی ملایم ولی انکار ناپذیر، آشکارا بوی یهود ستیزی میدهد.

این متن نه تنها در آمریکا، بلکه حتی در اسرائیل بحث هائی را بر انگیخت. از جمله، دانیل لوی، مشاور پیشین احود باراک، اعلام کرد که این متن نشان میدهد که هر گونه بحثی درباره سیاست اسرائیل در واشینگتن غیرممکن است. (٢) در ایالات متحده ، چند مفسر از انتشار این متن تمجید کردند. مایکل ماسینگ در مقاله ای در «نیویورک ریویو آف بوکس» (٣) توضیح داد که «باوجود نواقصی متعدد در این پژوهش، این کار با تحمیل بحثی که مدت های طولانی تابو[ممنوعه] حساب میشد، خدمت بزرگی کرده است». تونی جودت در نیویورک تایمز یادآوری میکند: « هراس از یهود ستیزی زیان هائی بوجود میآورد، بویژه آن جا که پای اسرائیل در میان است. سه مورد زیان بار به این قرارند: این امر برای یهودیان مضر است، زیرا یهودستیزی امری واقعی است (...) و نباید آن را با انتقاد سیاسی به اسرائیل و پشتیبانان آمریکائی اش مترادف دانست. این امر برای اسرائیل نیز بد است، ایالات متحده با ادامه حمایت تضمین شده و بدون قید و شرط، این کشور را تشویق میکند که بدون در نظر گرفتن پیامدهای اعمالش وارد عمل شود (...) ولی، بیش از همه این خودسانسوری برای خود آمریکا نیز زیان بخش است.» (٤) باوجود این، با توجه به پشتیبانی بی حد واشینگتن از تجاوز به غزه و حمله به لبنان، مشاهده میشود که تا رسیدن به بحثی آزاد، راه طولانی در پیش است.

آن چه ممکن است مایه حیرت گردد، انتقاد نوآم چامسکی یا جوزف مسعد، دانشیار دانشگاه کلمبیا و عضو هیئت تحریریه مجله پژوهش های فلسطینی*** است. آنان ، ضمن تقدیر از شجاعت مولفین، این پرسش را پیش می کشند. اگر این لابی وجود نداشت، سیاست آمریکا چه تفاوت هائی می داشت؟ جوزف مسعد که از آزارهای این لابی در محیط دانشگاه به ستوه آمده است، توضیح میدهد که ایالات متحده در جهان عرب و نقاط دیگر دنیا «با منافع بیشتر خلق های این مناطق در تضاد بوده و تنها با منافع خود آمریکا و اقلیت های حاکم بررژیم های خدمتگزار منافع آن در این کشورها و از جمله اسرائیل،هم سوئی دارد.» . به عقیده وی، این لابی چه وجود داشته باشد چه نداشته باشد، تنها شدت و جرئیات سیاست امریکا در خاورمیانه متفاوت خواهد بود و نه محتوای آن.

لابی – گروه فشارLobby