|
سراسیمگی رژیم اسلامی در مقابله با
بحران سیاسی موجود
پس از مدتی نسبتا طولانی سکوت، خامنه ای بار دیگر در ارتباط با
بحران سیاسی جاری در ایران به سخن آمد. خامنه ای روز جمعه در
دیداری که با جمعی از اهالی قم ترتیب داده شده بود، ابتدا مطابق
معمول سخنان تهدید آمیز گذشته خود را خطاب به مخالفین تکرار کرد.
او در این سخنرانی کوشش کرد به صفوف رژیم قوت قلب بدهد و نشان دهد
رژیم جمهوری اسلامی از موقعیت محکمی برخوردار است. وی برای اثبات
مدعای خود به تظاهرات طرفداران رژیم در روز نهم دی ماه اشاره کرد و
با اظهار ناراحتی از اینکه چرا این حرکت سازماندهی شده دولتی در
رسانه های بین المللی انعکاس چندانی نیافته است، راه اندازی
آنرا از جانب دستگاههای دولتی موفقیتی بزرگ برای رژیم به حساب
آورد. توسل وی به این نمونه ضعیف و روده درازی درباره آن نشان
میدهد که خامنه ای در این زمینه تا چه حد دچار تنگی قافیه شده است.
هم چنین وی هنگامی که از لزوم برخورد قاطعانه نسبت به مردم معترض
سخن گفت در واقع نه اقتدار رژیم، بلکه آشفتگی صفوف آنرا برملا
ساخت. وقتی رهبر رژیمی پس از 30 سال حکومت ناچار میشود هنوز افرادش
را از رفتارهای خود سرانه منع کند، چه معنای دیگری بجز به هم
ریختگی صفوف رژیم و هرج و مرج در دستگاههای حاکمیت می تواند داشته
باشد؟
خامنه ای ابتدا تهدید به سرکوب میکند و از قوای سه گانه تحت
حاکمیتش میخواهد که بدون اغماض عمل کنند، اما در همان حال از وجود
هرج و مرجی گسترده در میان صفوف رژیم پرده بر میدارد و می گوید: ورود
افرادى كه شأن قانونى و سمت قانونى و وظيفه قانونى و مسئوليت
قانونى
ندارند، قضايا را خراب ميكند.
یک روز بعد از این اظهارات خامنه ای، احمدی نژاد نیز در جریان
افتتاح یک مرکز صنعتی در بندرعباس یعنی زمانیکه قرار است از
افتتاح این کارخانه بعنوان یکی از پیشرفتهای بزرگ در زمینه صنعتی
یاد کند، در متن رجز خوانیهای بدون محتوا از بی سرو سامانی در این
عرصه پرده بر می دارد و اعتراف میکند که متخصصین کشور در صف
مخالفان رژیم قرار گرفته اند. وی درباره طرفهایی که از آنها
بعنوان دشمنان یاد میکند، میگوید: آنها میخواهند وقت و انرژی ما
در برخی اصطکاکها مستهلک شود و به
جای اين كه
متخصصین كشور ما وقت و انرژي خود را صرف ساختن ايران
كنند صرف كارهايي
كنند كه جز وارد كردن خسارت نتيجهاي ندارد." در همین سخنرانی
احمدی نژاد به آسیب پذیری رژیمشان در برابر تبلیغات رسانه های خارج
کشور اعتراف میکند و به خود روحیه میدهد که در برابر تبليغات و
راهاندازي شبكههاي تلويزيوني
تسليم نخواهد شد!.
این روزها از اینگونه اظهارات از زبان سران ریز و درشت رژیم و نیز
عملکردهای متناقض، فراوان میتوان یافت. همه اینها نشان میدهد که
رژیم قادر نیست در برابر فشار مبارزات مردم بطور منسجم عمل کند و
سرکوبگری او نشانه اقتدارش نیست بلکه درماندگیش را بیشتر برملا می
سازد.
واقعیت این است که هر چند سران رژیم میکوشند با سیلی صورت خود را
سرخ نگهدارند و به افرادشان روحیه بدهند، اما فشار جنبش اعتراضی
مردم طی 8 ماه گذشته تردیدهائی جدی نسبت به امکان بقای رژیم را در
میان صفوف آنها بوجود آورده است، اما آنها در پاسخ به این تردید ها
ناتوان بوده اند. اینرا خامنه ای در اشاره به جنگ صفوان از جنگهای
داخلی میان خانواده محمد و خانواده بنی امیه در سده نخست هجری در
همین سخنرانی بوضوح بیان میکند.
اما عدم انسجام درونی رژیم دلایل مادی واقعی دارد. در عرصه اقتصادی
میزان سرمایه گذاریها بسیار کاهش یافته است که یکی از تبعات آن
گسترش بازهم بیشتر بیکاری است. از بارآوری نیروی کار بشدت کاسته
شده است و این امر کاهش شدید تولید و تعطیل شدن یکی پس از دیگری
موسسات تولیدی را در پی داشته است. دورنمای آغاز اعتصابات گسترده
در محیط های کارگری و ادارات دولتی آنها را در برابر خطر یک
فروپاشی اقتصادی قرار داده است و در مقابل این وضعیت در زمینه
سیاستهای اقتصادی بسیار دستپاچه و نامنسجم عمل میکنند.
در عرصه سیاسی مردم معترض به سرعت خط قرمزهای اصلاح طلبان حکومتی
را پشت سر نهادند و بنیادهای اساسی رژیم را هدف گرفته اند. رژیم
حاضر به هیچگونه عقب نشینی و دادن امتیازی نیست و تنها راه چاره
را برای بقای خود در تشدید سرکوبها و ادامه بازداشت ها و شکنجه و
اعدام یافته است و با وجود این می بینند که نتوانسته اند مردم را
مرعوب کنند. هم اکنون اعتصابت در دانشگاهها آغاز شده است و امید می
رود تا به سایر بخشهای جامعه نیز سرایت کند.
گسترش مبارزات مردم در میدانهایی که بنا به طبیعت خواستها و
مطالبات حق طلبانه شان، پیشرو و رادیکال هستند، میتواند به شکل
گیری آن آلترناتیویی بیانجامد که امروز بقای رژیم اسلامی در
ایران مدیون نبودن آن است. جامعه ایران با بیش از بیست و پنج
میلیون
کارگر و نسل جوانی که اکثریت قاطع مردم این کشور را تشکیل میدهند،
با توده وسیع زنانی که از زیر بار خفت و تحقیر رژیم اسلامی سر بلند
کرده اند، با کردستانی که سه دهه مقاومت در برابر حکومت اسلامی را
تجربه کرده است، ظرفیت شکل دادن به چنین آلترناتیویی را دارد.
بگذارید با اعتماد به نفس و با امیدی متکی بر این چنین زمینه های
پر باری، به استقبال آن برویم.
گفتار
روز تلويزيون كومه له
20 دی ماه 1388
10
ژانویه 2010
سايت
حزب کمونیست ایران
http://www.cpiran.org
سايت
کومه له
http://www.komalah.org/Persian/Farsi.htm
سايت
پيام
http://www.payam.nu
|
