نگاه اپوزسیون و حقایق کنگره 13 کومه له

حسن  رحمان پناه

کنگره 13 کومه له در اوائل مرداد ماه امسال با حضور نمایندگان تشکیلات علنی کومه له، نمایندگان تشکیلات خارج کشور حزب کمونیست ایران و نيز رفقایی از تشکیلات محل کار و زیست در داخل کشور (تشکیلات مخفی) برگزار گردید. این کنگره كه در کردستان و در خارج کشور و همزمان در دو سالن جداگانه که از طریق شبکه اینترنت به هم وصل شده بودند و با حضور بیش از 200 تن از اعضای حزب برگزار گردید طی 5 روز کار فشرده با موفقیت به پایان رسید. اطلاعیه پایانی این کنگره که توسط کمیته مرکزی منتخب آن منتشر شد و در برگیرنده فشرده ای از مسائل و مباحثات سیاسی و تشکیلاتی مطرح شده در کنگره می باشد از کانالهای اطلاع رسانی عمومی حزب کمونیست ایران و کومه له به اطلاع  عموم رسیده است. چند هفته بعد از پایان کنگره و پخش فیلم جلسه اختتامیه و نیز متن اطلاعیه پایانی کنگره از تلویزیون کومه له، جمعی از رفقای اپوزسیون درون تشکیلاتی که اسم "فراکسیون فعالیت بنام کومه له" را برخود نهاده اند، طی اطلاعیه ای تحت عنوان "نگاه ما به کنگره 13" تبیین و نگاه خود به کنگره را منتشر نموده اند.

از نظر من به بعنوان یکی از اعضای هیئت رئیسه کنگره 13 كومه له "نگاه" این رفقا به این کنگره واقعی و منصفانه نیست و حاکی از نگرش معیین آنها به کل فعالیت سیاسی و تشکیلاتی کومه له و حزب کمونیست ایران است و با توجه به اینکه بخشی از مسائل مطرح شده در کنگره، توسط این رفقا متاسفانه  بصورت وارونه بیان شده و تاثیرات آشفتگی نظری و فکری آنها آشکارا در "نگاه" آنان به کنگره در اطلاعیه شان به وضوح مشاهده میشود لذا خود را موظف به جواب دادن به اطلاعیه مذکور دانستم.

رفقای اپوزسیون در ابتدای اطلاعیه شان نوشته اند "مقدمتا گفته باشیم که این کنگره همانند کنگره های پیشین بر طبق روالی آماده وتدارک دیده شده که همواره مورد نظر و انتظار رهبری بوده، کنگره ای روتین با گزارشی که تنها در ابتدای شروع کنگره در اختیار نمایندگان و شرکت کنندگان قرار گرفت بود." این رفقا این چند سطر را بعنوان "نقطه ضعف" رهبری بیان داشته اند که "کنگره طبق روالی آماده و تدارک دیده شده شروع به کار کرده است". کسی که این چند سطر را مطالعه نماید تصور می کند که این رفقا تا بحال نه در هیچ کنگره حزبی شرکت داشته و نه اطلاعی از کنگره و نشست های دیگر احزاب چپ و راست و غیره دارند. تدارک سیاسی و تشکیلاتی کنگره، برگزاری انتخابات، تهیه و معرفی گزارش چه کتبی و چه شفاهی کار و وظیفه روتین کمیته مرکزی و رهبری هر تشکیلات است و اگر غیر آن باشد (نه رعایت آن که از قرار معلوم رفقای ما انتظار آنرا داشتند) غیر منتظره و غیر معقول است. مضافا اینکه جمعی از این رفقا سالهای متمادی در دورانهای متفاوت در رهبری حزب و کومه له قرار داشته و از مبنا و روش کار شناخته شده حزبی اطلاع دارند که تدارک و پیشبرد کنگره 13 کومه له هیچ مغایرتی با دیگر کنگره های قبلی نداشته است.

ضمنا 3 تن از شما از اعضای کمیته مرکزی منتخب کنگره 12 بوده و هرکدام به بهانه ای در پلنوم آخر کمیته مرکزی که اساسا معطوف به برگزاری کنگره 13 کومه له و بحث پیرامون گزارش سیاسی و تشکیلاتی به کنگره 13 بود شرکت نکردید که به درست در کنگره مورد بیشترین انتقاد اعضای شرکت کننده قرار گرفتید. شاید عدم شرکت شما به هر بهانه ای بمنظور محفوظ داشتن انتقاد یاده شده در اطلاعیه اخیرتان باشد که با شرکت در پلنوم و اطلاع از بحثها حق انتقاد شما کماکان محفوظ می ماند.

در بخش دیگری از اطلاعیه "نگاه ما به کنگره 13" آمده است "اینبار نیز ارزیابی و بررسی سیاستها، تاکتیکها، اقدامات و عملکردها، همچنین بررسی میزان پیشرفت و یا پیشروی های این سیاست و عملکردها در فاصله بین دو کنگره در دستور قرار نگرفت تا بتوان دورنمای سیاستهای آتی نیز در پرتو بازیافت و نتایج این بحثها پایه ریزی شود. چیزی که اساسا کنگره و خاصیت وجودیش باید بر مبنای آن قرار گیرد". این بحث هم ادامه همان صحبت و نظر قبلی، و واقعا نه از بی اطلاعی نویسندگان این اطلاعیه و اپوزسیون درون تشکیلات ما، بلکه در وارونه نگری حقایق کنگره و کم اهمیت جلوه دادن مباحثات و دست آوردهای آن است. در کنگره یکی از رفقای اپوزسیون که بیشتر از همه حضار برای صحبت کردن وقت در اختیارش گذاشته شد، اظهار داشت که این کنگره نسبت به کنگره 12 یک گام عقب تر است، چون ما در کنگره قبلی از "سوسیالیزم پیش رو صحبت کردیم اما در این کنگره خبری از این بحث نیست" این اظهار نظر در کنگره جواب خود را گرفت و گفته شد که "سوسیالیزم پیش رو" را باید در حرکتهای اعتراضی کارگری، زنان، دانشجویان و جنبش انقلابی کردستان دید که از نظر ما سیر رو به پیش داشته و عدم تکرار آن جمله و یا فرمولبندی معین از گزارش و یا قرار و قطعنامه کنگره های قبلی به معنای کم اهمیت دادن به وظیفه روتین و فعالیت روزانه ما نیست. اما این فرمول اکنون در شکل دیگری و با ادبیات دیگری در این بیانیه تکرار شده است.  اتفاقا و بر خلاف ادعای آنان تمام روح و جوهر کنگره 13 و دیگر کنگره های قبلی حزب و کومه له هم نه در ارائه بحثهای کشاف نظری و تفسیر جهان و یا طرح ابهامات عده ای، بلکه در تشریح واقعی وضعیت عینی و ملموس جهان مادی در حد توان ما و استنتاجات عملی جهت پراتیک آگاهانه برای تغییر آنها بوده است و این یکی از ویژگیهای جریان ما و سنت جا افتاده در کنگره ها و مجامع عالی حزبی ما است. بر این اساس و زاویه نگرش، چه گزارش سیاسی و چه هر قرار و قطعنامه ای برای ما کاملا رو به آینده، و ترسیم راه پیشروی ما و جنبش طبقاتی سوسیالیستی است که جریان ما به آن تعلق دارد. امیدواریم در آینده نه چندان دور پخش تصویری و گفتاری مباحثات کنگره و گزارش کتبی ارائه شده در اختیار انظار عمومی قرار گیرد تا کلاف سردرگم این رفقا باز و قضاوت عمومی، صحت و درستی بحثهای دو طرف را نشان دهد.

رفقای اپوزسیون در ادامه اطلاعیه ای که  انتشار داده اند نوشته اند، "آماده سازیهای انتخاباتی برای کنگره در این دوره نیز بر همان روال و بر اساس همان تمهیداتی به پیش برده شد که با خاطر جمعی تک صدا کردن و یکدست شدن کنگره از آن بدست آید که این بار نیز مقصود مورد نظر با موفقیت حاصل گردد".

از قرار معلوم و مطابق این ادعا همه کنگره های قبلی و از جمله کنگره 12 کومه له هم که 3 نفر از این جمع برای کمیته مرکزی انتخاب شدند "بر همان روال و بر اساس همان تمهیدات به پیش برده شده و بمنظور تک صدا کردن تشکیلات صورت گرفته است" اگر این ادعای شما صحت دارد و تک صدا شدن مدتها است که در تشکیلات ما رواج دارد، لطفا در طول این چند سال کجا بودید و چرا به "روال رایج و جا افتاده" اعتراض نکردید؟ چرا آن تمهیدات را قبول کردید؟ آیا بخاطر حفظ موقعیت در کمیته مرکزی بود که سکوت کردید؟ در طول سالیان طولانی چرا به آن روال اعتراض و نارضایتی نداشته اید و همه چیز بر وفق مرادتان بود؟ ولی اکنون که کسی را در کمیته مرکزی ندارید صدایتان علیه "تک صدایی" شدن تشکیلات بلند شده است؟ در پروسه انتخابات کنگره 13، در بررسی صلاحیت کاندیداها و در رسمیت یافتن کنگره به چه چیز انتقاد داشتید؟ علیه کدام بخش از این پروسه و روال پیشرفت کنگره بودید؟ آیا کوچکترین حرفی از شما شنیده شد، لطفا به اطلاع مردم برسانید؟!.

 در واقع تمام این تحریفات از نظر این رفقا برای رسیدن به اصل موضوع و داستان "فراکسیون فعالیت به اسم کومه له" است که مورد بی توجهی ک_م قبلی و به تبع آن کنگره هم قرار گرفته است.

این رفقا در این باره مینویسند "نکته قابل تامل اینکه رهبری حزب از پیش طی اطلاعیه ای عدم پرداختن به "فراکسیون فعالیت به نام کومه له" را در کنگره 13 اعلام و آنرا به پلنوم کمیته مرکزی حزب موکول نموده و به این ترتیب پیشاپیش عدم صلاحیت کنگره در رسیدگی به این موضوع و مرجع دانستن پلنوم را تدارک دید".

این داستان هم همچون حکایات قبلی بمنظور مظلوم نمایی و جذب نیرو اساسا در بیرون از تشکیلات ما سرهم بندی شده است. هر کسی نوشته مورد بحث و اطلاعیه اعلام "فراکسیون" این رفقا را خوانده باشد ظاهرا بسیار حزبی، اصولی و متعهد به اساسنامه و قرار و موازین درون تشکیلات عمل می کنند در صورتیکه در عمل و پراتیک روزانه کاملا بر عکس آن رفتار کرده اند. اما وقتیکه رهبری تشکیلات در مقام جوابگویی و اجرا و رعایت اساسنامه بر آید بلافاصله فریاد "عدم صلاحیت کنگره کومه له" را سر می دهند.

این رفقا و هر کسی که کمترین اطلاعی از سیاست و کار حزبی داشته باشد و بویژه از اختلافات گذشته درون تشکیلات ما که به انشعاب سازمان زحمتکشان منجر شد مطلع باشد می داند که فرمول "فعالیت بنام کومه له" فرمول به عاریت گرفته شده از سازمان زحمتکشان و همفکران سابق آنان و دوستان کنونی اپوزسیون  درون تشکیلات ما است. حال سوال این است اگر تشکیلات و از جمله خود رفقای اپوزسیون کنونی، حاضر به تمکین در برابر گرو کشی سازمان زحمتکشان در سرقت نام کومه له و محروم کردن 90 درصد تشکیلات از این نام و تاریخ و سیاست نشدند اکنون چه دلیلی وجود دارد که 95 درصد تشکیلات به  این روش ناسالم  در مبارزه درون حزبی توسط این جمع گردن بگذارد؟

 شما با ادعای اینکه حزب کمونیست ایران یک "تابلو" است چگونه به خود اجازه می دهید 95 درصد تشکیلات را به این "تابلو" منتصب و با این اقلیت  ناچیز خود را کومه له قلمداد کنید و انتظار هم داشته باشید که تشکیلات این ادعای شما را مورد قبول قرار دهد؟ واقعیت این است رهبری حزب و کومه له بنا به احساس مسئولیتی که در قبال تشکیلات و جامعه و توده وسیعی از مردمی که سرنوشت خود را به این جریان گره زده و هزاران تن از عزیزانشان را در راه آرمانهای انسانی آن از دست داده، یا زندان و شکنجه و ناقص العضو شده و یا ترک دیار و خانه و کاشانه نموده اند، تاکنون بیشترین انعطاف را در مقابل انحلال طلبی شما از خود نشان داده و اتفاقا اساسنامه و موازین تشکیلاتی را نیز زیر پا نهاده است . کمیته مرکزی حزب با ابلاغ قرار داخلی به اعضای حزب که کیس "فراکسیون" شما را در اولین نشست پلنوم خود بررسی و کنگره 13 کومه له هم با در دستور قرار دادن بحث "فراکسیون" جواب در خور و سیاسی به آن داد و جواب تشکیلاتی را به نهادهای تصمیم گیرنده موکول کرد، نه تنها از کنگره 13 سلب مسئولیت نکرد بلکه کنگره ضمن اذعان به مسئولیت خطیر خود رسیدگی به درخواست شما را با نهایت انعطاف به نهاد تصمیم گیرنده مطابق اساسنامه که اگر واقعا به آن باور دارید واگذار کرد.

خودتان به خوبی آگاهید که کنگره با تصویب قراری به سادگی می توانست فراکسیون شما را غیر اساسنامه ای و غیر حزبی اعلام کند که البته روح و مضمون بحثهای سیاسی کنگره در این راستا بود ؛ اما بنا به همان احساس مسئولیتی که در قبال جنبش داشت از این تصمیم خودداری و ضمن غیر ضروری دانستن "فراکسیون" شما به پلنوم کمیته مرکزی حزب توصیه رعایت کامل موازین اساسنامه ای را کرد.

کنگره و تعیین دستور جلسات

در نوشته اپوزسیون "نگاه ما به کنگره 13" آمده است "کنگره پس از طی مقدمات معمولی وارد همان دستور جلسه ای شد که قبلا مورد نظر بود" یعنی 1_ گزارش کمیته مرکزی منتخب کنگره 12، 2_قرارها 3_ انتخابات کمیته مرکزی.

رفقای اپوزسیون که این نوشته را تنظیم کرده اند حتما هم آیین نامه داخلی کنگره 13 کومه له که توسط ک_م قبلی پیشنهاد و توسط کنگره تصویب شد را به خاطر و در دسترس دارند و هم روال کار کنگره ها و نشست های حزبی را می دانند . اگر این دوستان لطف کنند و به تبصره1 آیین نامه داخلی کنگره 13 کومه له مراجعه کنند، در آنجا قید شده است، تبصره 1" کنگره پس از استماع گزارش کمیته مرکزی علاوه بر دستور جلسات فوق میتواند دستور جلسات دیگری را هم به تصویب برساند."

این بند واضح و روشن است و بیانگر این نکته بدیهی است که کمیته مرکزی باید گزارش سیاسی و تشکیلاتی در فاصله دو کنگره را به استماع کنگره برساند و آنگاه کنگره با تشخیص و رای خود اولویتهای کار خود و دستور جلسات را تعیین کند. اما رفقای اپوزسیون آنچنان بدبینانه به ک_م، کنگره و اکثریت این تشکیلات می نگرند که آگاهانه و عامدانه به کتمان این حقایق ساده و جا افتاده می پردازند. البته میشود کسی با این روال کار مخالف باشد و مخالفتش را بصورت پیشنهاد کنکرت و معیین در اختیار بالاترین مرجع حزبی یا سازمان که کنگره است رسانده باشد والا ناگفته ها و ناخواسته ها را بعنوان نقطه قوت خود و همان ذهنیت را بعنوان نقطه ضعف طرف مقابل برشمردن؛ روش پسندیده و شایسته ای در مبارزه سالم و سیاسی نیست.

اگر رفقای اپوزسیون به یاد داشته باشند بعد از استماع گزارش سیاسی و تشکیلاتی و بحث پیرامون آنها، چندین دستور جلسه دیگر از جمله بحث در مورد "فراکسیون" که توسط خود هیئت رئیسه و رفقای زیادی از جمله افرادی از اپوزسیون پیشنهاد شد بعنوان دستور جلسه وارد کار کنگره گردید. اما در اطلاعیه مورد بحث رفقای اپوزسیون می نویسند "اما با حضور رفقایی از فراکسیون فعالیت بنام کومه له و طرح نظرات انتقادی توسط آنان، موضوع فراکسیون نیز بعنوان یک ماده جداگانه به دستور کار کنگره اضافه شد.

این رفقا چند سطر قبل تر نوشتند که "کنگره جناحی، تک صدای و یک دست و مطابق روال گذشته و مطابق آماده سازی قبلی و تمهیدات تدارک دیده شده بود". اما در اینجا چنین وانمود میشود که "حضور رفقای فراکسیون و طرح نظرات انتقادی توسط آنان دستور جلسه فوق را در دستور کار کنگره قرار داد.

اگر این رفقا در این بحث هم دچار فراموش کاری نشده باشند برای تصویب هر دستور جلسه یا قرار و قطعنامه ای، نصف به اضافه یک رای اعضاء قطعی شرکت کننده در کنگره لازم است. این در حالی بود که تنها 3 نفراز اعضاء دارای رای قطعی، بیانیه "فراکسیون" را امضاء کرده بودند. حال این سوال پیش می آید که در فاصله کوتاه دو روزه از برگزاری کنگره چه گذشته بود و چه اتفاقی پیش آمد که کنگره "تک صدایی و جناحی" و با زمینه سازیهای قبلی و باز به قول شما "سوسیالیسمی که در حکا و کومه له از آن دفاع میشود، تنها بدرد توجیه موقعیت ویژه برای عده ای معدود و علامت رمزی برای ابراز وفاداری افراد یک جمع نسبت به یکدیگر و کسب مجوز ماندن در این جمع است وگرنه نماینده هیچ ایده و تئوری پیشرفته تری نسبت به گذشته (خواه گذشته کومه له و خواه گذشته جنبش سوسیالیستی و کمونیستی در جهان) نبوده و بر عکس همچون نیروی مقاومت در برابر سیر انتقاد و پلمیک تئوریک و تعمیق آگاهی سوسیالیستی عمل می کند" (بخشی از بیانیه اعلام موجودیت فراکسیون)، حال چه شد که شرکت کنندگان در کنگره 13 که همان انسانها با تعاریف یاد شده هستند آنچنان تحت تاثیر "طرح نظرات انتقادی" شما قرار گرفتند که چنین دستور جلسه مهم و فراموش شده ای را به صحن کنگره باز گردانند؟! آیا تصور نمی کنید با این همه وارونه نگری و جعل حقایق خود را افشاء می کنید؟

"فراکسیون" و تقابل کنگره با آنان

رفقای اپوزسیون در نوشته "نگاه به کنگره 13 " نوشته اند "در یک نگاه کوتاه، بحز بحثهای مختصری که در مورد پاره ای موضوعات مربوط به گزارش سیاسی و اوضاع عمومی انجام گرفت (که البته معلوم نکرده اند این پاره ای موضوعات مربوط به گزارش سیاسی و اوضاع عمومی که بیش از یک روز و نیم در مورد آن صحبت شد چیست) بیشترین بحثهای ارائه شده از جانب شرکت کنندگان در کنگره در تقابل و واکنش به بحثهای مطرح شده از سوی رفقای فراکسیون و دیدگاههای آن انجام گرفت.

اگر درموارد قبلی رفقای اپوزسیون به تحریف روال واقعی کنگره پرداخته اند باید اذعان كرد در این نقل قول راستگویانه عمل کرده اند. اما اشکال کار آنها در این بخش در عدم اشاره به دلیل یا دلایل تقابل کنگره با بحثهای خود آنها است. این تقابل فقط در بحث فعالیت تحت عنوان کومه له نبود و بلکه در بحث و تبیین اوضاع سیاسی، نقطه شروع این بحثها که تحلیل ما از کردستان باید آغاز شود و به تحلیلهای جهانی برسد یا بر عکس، ویژگیهای کردستان و استنتاج عملی از آن، مسئله ملی و راه حل پایان دادن به این معضل، وضعیت عراق و حضور آمریکا در منطقه، حل مسئله ملی در کردستان عراق و مسئله کرد در منطقه، تا آرایش تشکیلاتی از جمله فعالیت محلی یا سراسری همگی بحثهای داغ و پر حرارتی بودند که دیدگاه رفقای اپوزسیون در بسیاری موارد در تقابل با دیدگاه رایج و شناخته شده تشکیلات بود. بنا بر این نفس تقابل و واکنش به نظرات این رفقا به خاطر اپوزسیون بودن و یا بقول آنها "فضا سازی برای کنگره نبود" که کنگره را در تقابل آنان قرار داد بلکه در واقع و در عمل تقابل نظر و دیدگاههای متفاوت بود که آنان را در مقابل کنگره قرار داده بود. از نظر اکثریت قریب به اتفاق کنگره دیدگاه و نظرات شما انحراف و گسست از دیدگاه مارکسیستی و کمونیستی تشکیلات ما و همسویی و هم خطی با جریان لیبرالی و زیانبخش بود و از این زاویه کنگره در تقابل با دیدگاه شما قرار گرفت. امیدواریم با پخش فایل های تصویری کنگره و بحثهای صورت گرفته حقایق بیشتر روشن گردد.

در عرصه طرح نظرات و بحثهای سیاسی در کنگره و "موقعیت جنبش های اجتماعی مختلف در کردستان، بویژه جنبش کارگری، جنبش دانشجویی، جنبش زنان و عطف توجه به این جنبشها" مطابق نوشته این رفقا بحثی صورت نگرفت و گویا این اشکال کار کنگره بود. در این بخش نیز رفقای اپوزسیون به عمد و آگاهانه و به قصد فضا سازی علیه کنگره بازهم بحث ها را وارونه جلو می دهند. آنها فراموش کرده اند که بحث شان را بصورتی ارائه می دادند و مسائل کردستان را به شکلی مطرح می کردند که شنونده احساس میکرد این اولین کنگره کومه له و کردستان جزیره ای جدا شده از ایران، منطقه و جهان است. اتفاقا در این مورد به درست و به کرات یاد آور شدیم که این کنگره و خط فکری و سیاسی ناظر بر گزارش و تحلیل ما از اوضاع کردستان و ایران و منطقه و جهان در ادامه خط فکری و سیاسی ما و دارای پیشینه نظری و عملی مشخص در جنبش کردستان و ایران و منطقه است که مدام آنرا تدقیق عینی و با اتکا به فاکت و داده های واقعی و بر مبنای استنتاجات علمی جهت تغییر استوار است. در مورد مسائل مشخص کردستان که گویا رفقای اپوزسیون توجه ویژه ای به این منطقه و معضلات آن و ویژگیهای جنبش های اجتماعی این منطقه داشته و گزارش ک_م و کنگره به آن بی توجه بوده، این ادعا نیز واقعی و راستگویانه نیست. عطف توجه رفقایی از "فراکسیون" به مسائل کردستان از تحلیل آنها به فعالیت صرف محلی به کردستان و بی وظیفه نمودن کل تشکیلات در مقابل جنبش سراسری است که با نظرات تا کنونی کومه له و مباحثات کنگره و پلنوم و نشستهای آن مغایرت دارد. پیرامون ویژگیهای جنبش کارگری، زنان، دانشجویی و ...... کنگره توجه این رفقا را به تحلیل ما در کنگره های 10، 11 و 12 کومه له و کنگره 9 حزب ارجاع داد که درمورد هر کدام از آن جنبشها قرار و قطعنامه و بیانیه داریم و فعالیت در آن راستا کماکان در دستور تشکیلات ما است. مضافا تشکیلات ما در عرصه شناخت از ویژگی جنبشهای مختلف در کردستان دارای گنجینه پر ارزشی است و آنچه یکی از رفقای "فراکسیون" بعنوان ویژگی و نکات تازه و شناخت از این جنبشها مطرح کرد در واقع بدیهیات کسل کننده ای بود که بسیار غنی تر و دقیق تر آن در آرشیوهای تشکیلات موجود میباشد.

کنگره و "فراکسیون"

رفقای اپوزسیون در ادامه نگاه شان به کنگره 13 نوشته اند "کنگره سیزدهم کومه له با وجود حضور شمار زیادی از اعضاء و کادرهای تشیکلات، بر طبق همان اطلاعیه پیشتر منتشر شده از خود سلب اختیار کرد و تصمیم درمورد فراکسیون را که اعلام موجودیت کرده است، به جمع بسیار محدودتری واگذاشت".

همچنانکه در بحثهای قبلی نشان دادیم اظهارات رفقای اپوزسیون پیرامون مباحثات کنگره نه بر اساس اسناد و داده های واقعی بلکه بر اساس ذهنیت و نگرش خاص آنها تنظیم شده است و در پاراگراف مورد اشاره هم این نگرش و ذهنیت وارونه کاملا خود را نشان می دهد.

برخلاف ادعای این رفقا کنگره یک روز وقت خود را به دستور جلسه بحث در مورد "فراکسیون" اختصاص داد. بیش از 140 نفر از اعضای شرکت کننده در کنگره برای اظهار نظر پیرامون این بحث نوبت گرفتند. ابتدا رفیق فاروق نقشی در سالن کنگره در خارج کشور بعنوان نماینده و سخنگوی "فراکسیون" معرفی شد. از نظر هیئت رئیسه و با توجه به مکتوب بودن بحث رفقای مخالف حزب و کومه له، حداکثر 20 تا 30 دقیقه وقت برای معرفی این بحث کافی بود. اما رفیق نماینده "فراکسیون" بیش از یک 1 ساعت و 30 دقیقه صحبت کرد که بعدا تعدادی از رفقای "فراکسیون" درخواست نوبت اضافه کرده و به هرکدام از آنها نیز به اندازه کافی وقت جهت صحبت کردن داده شد. بنا بر این یک دقیقه و نیم وقت که در نوشته به آن اشاره کرده اید ابدا شامل حال شما نگردید.

ضمنا با توجه به مکتوب بودن بحث "فراکسیون" دیدگاه این رفقا تا آنجایی که مکتوب کرده اند برای حاضرین در کنگره آشنا و مورد نقد بود. اگر تشیکلات ما با نظرات این رفقا مخالف است نه بخاطر "فضا سازی قبل از کنگره" آنچنانکه بیان و تبلیغ می شود بلکه بخاطر بیگانه بودن این بحث ها و روشهای  یارگیری ویژه آنها در داخل و بیرون تشکیلات علیه کومه له و حزب است.

در ضمن برای هر حزب و جریان کنگره و نشست های عالی حزبی مکانی برای ترویج و بحثهای کشاف نظری و جواب به ابهامات و ناروشنی های فکری و ایدئولوژیک عده اى نیست. بلکه کنگره مکانی برای تصمیم گیری و بازبینی سیاستها و تعیين سیاست و خط مشی جدید در عرصه هایی است که لازم و ضروری باشد. رفقای اپوزسیون در اطلاعیه شان نوشته اند "کنگره با اتخاذ تصمیم دو پهلو دایر بر، هم قبول و هم رد فراکسیون، نتوانست قاطعانه عمل کند و تصمیم بگیرد. در این مورد حتی نتوانست آن حق ویژه اساسنامه ای کومه له را نیز برای تصمیم گیری بکار گیرد.

در بیان این نقل قول و بخشی از تصمیمات مهم کنگره که به خود این رفقا مربوط است بازهم باید اذعان داشت که متاسفانه این رفقا راوی منصف و بازگو کننده حقیقت نیستند. "کنگره تصمیم دو پهلو" اتخاذ نکرد بلکه چه در بحثهای شفاهی و چه در قراری که تصویب کرد به روشنی وجود "فراکسیون فعالیت به نام کومه له" را در درون تشکیلات کومه له مردود دانست و آنرا مغایر با اصول اساسنامه ای و فعالیت حزبی ارزیابی کرد. ولی همچنانچه قبلا نیز اشاره شد تصمیم نهایی دراین مورد را به مرجع صاحب صلاحیت که ک_م حزب است موکول نمود و از ک_م حزب درخواست نمود که تمام حق و حقوق اساسنامه ای اقلیت درون حزبی را برای رفقای اپوزسیون مطابق آنچه در بند 5 اساسنامه یعنی "محفوظ بودن حق اقلیت هر سازمان حزبی برای آنکه اعضاء آن سازمان را از نظرات و اختلافات خود با اکثریت مطلع نماید" به رسمیت بشناسد. آیا این تصمیم ناروشن و دو پهلو است؟ آیا بند 5 فصل دوم اساسنامه که رفقای ما اعلام موجودیت "فراکسیون"شان را بر آن اساس بنا نهاده اند و حول و حوش آن در حال جمع آوری نیرو برای انحلال حزب و اکنون انحلال کومه له هم هستند ناروشن و مبهم است؟ یا ابهام و ناروشنی در افکار، رفتار و برخورد  رفقاى اپوزسیون است؟ "اتخاذ تصمیم دو پهلو" بیانگر موضع کنگره نسبت به درخواست فراکسیون نیست چون موضع کنگره همچنانکه اشاره شد روشن بود.  در واقع این دوگانگی در مواضع خود شما است که به نادرست آنرا به کنگره کومه له نسبت می دهید. در ادامه جمله فوق الذکر رفقای اپوزسیون نوشته اند "در این مورد حتی نتوانست آن حق ویژه اساسنامه ای را برای تصمیم گیری بکارگیرد" ؛ واقعا انسان احساس میکند که رفقای مخالف از فرط اپوزسیون بودن با این تشکیلات و اثبات حقانیتی که ندارند به هر وسیله و امکانی متوسل میشوند. اما هر بار بدتر از گذشته در دام خود تنیده گرفتار میشوند. والا "حقوق ویژه  کومه له" که اساسا در ارتباط با هدایت و رهبری جنبش انقلابی کردستان توسط کومه له،  جنگ یا مذاكره با دولت مرکزی، ارتباط با احزاب و دولتها در ارتباط با نیازهای این جنبش و غیره است ، چه ربطی به بحث و اختلاف درون سازمانی دارد و به چه شکلی میتواند معضل  شما را بعنوان "فراکسیون فعالیت بنام کومه له" حل کند.

رفقای اپوزسیون در نوشته "نگاه ما به کنگره 13" به طرح پیشنهاد دستور جلسات متفاوت پرداخته و اظهار داشته اند که کنگره هیچ کدام از آن دستور جلساتی از قبیل "امور مالی و اقتصادی تشکیلات، نمایندگی، تشکیلات علنی، امور نمایندگی در کشورهای مختلف ...  پیشنهاد و در دستور کار کنگره قرار نگرفت. در دستور قرار نگرفتن موارد یاد شده و یا دستور جلسات پیشنهادی دیگر دلیلی بر اثبات حقانیت ادعا و قضاوت شما و اشکال و کمبود کار کنگره نیست. زیرا کنگره بالاترین مرجع تشکیلاتی و نه تنها حق تعیین یا رد هر دستور جلسه ای را دارد بلکه حق تغییر سیاست، تاکتیک و رهبری تشکیلات را نیز دارا می باشد. بیان نپرداختن به امور مالی و اقتصادی تشکیلات با هدف خاصی در این نوشته شما برجسته شده است. شما قصد دارید به خواننده القاء کنید که ناروشنی بویژه در "عرصه مالی و اقتصادی" تشکیلات وجود دارد و رهبری آگاهانه آن را در دستور کار کنگره قرار نداد. اما برخلاف ادعای این رفقا گزارش مکتوب همه عرصه های کار تشکیلاتی (بجز تشکیلات مخفی که آنهم بعلت رعایت مسائل امنیتی شفاها به اطلاع کنگره رسید) دیگر گزارشات مکتوب و در اختیار کنگره قرار گرفته بود. گزارش امور مالی و اقتصادی تشکیلات، منابع درآمد، میزان خرج و هزینه ماهانه با آمار و ارقام و بصورت مکتوب در اختیار کنگره قرار گرفت و اگر رفقای در هر موردی از جمله موارد یاد شده بحث، اظهار نظر و یا سوال و ناروشنی داشتند در نوبت خود به آن پرداخته و جواب لازم را از مسئولین مربوطه یا رفیق ارائه دهنده گزارش دریافت می کردند. در مورد گزارش مالی گفته شد اگر کنگره نیازی به تدقیق و جزئیات بیشتر دارد میتواند با انتخاب کمسیونی از شرکت کنندگان در کنگره به این موضوع بپردازد. اما بعلت شفاف بودن حساب و کتاب مالی تشکیلات، کنگره نیازی به این امر ندید و خود شما هم بعنوان "فراکسیون" هیچ پیشنهاد خاصی در این عرصه نداشتید.

کنگره و انتخابات کمیته مرکزی

رفقای اپوزسیون در ادامه نوشته "نگاه ما به کنگره 13" به آخرین بند دستور جلسه کنگره که پیرامون انتخابات کمیته مرکزی بود پرداخته و نوشته اند "ما اعضای فراکسیون که در کنگره چه بعنوان نماینده و چه بعنوان ناظر حضور داشتیم آگاهانه و بنا به فضای حاکم بر کنگره، از کاندیدا شدن خودداری کردیم. کنگره نیز بدون هیچگونه اظهار نظری درباره کاندیداهای کمیته مرکزی تعداد 19 نفر را بعنوان اعضای کمیته مرکزی انتخاب کرد."

متاسفانه و با کمال تعجب باید یاد آور شوم که در بیان مسائل مطرح در کنگره در این قسمت نیز رفقای اپوزسیون امانت دار نیستند. آنان شعور و حضور 200 نفر از اعضای حاضر در کنگره را دست کم گرفته اند وگرنه بسیار جرات می خواهد در حضور آن همه انسان اینچنین به تحریف حقایق پرداخت.

در کنگره 13 هم مانند کنگره های قبلی ابتدا تعداد مورد نظر از سوی پیشنهاد دهنده به هیئت رئیسه ابلاغ و سپس برای اعداد پیشنهاد شده که از 11 نفر تا 31 نفر بود رای گیری صورت گرفت. نهایتا عدد 19 از همه اعداد پیشنهادی دیگر بیشترین رای را کسب نمود و بعنوان تعداد مورد توافق کنگره تعیین شد. سپس رفقای داوطلب خود را کاندید و بعدا رفقای حاضر در کنگره رفقایی که خود کاندید نشده بودند را بعنوان کاندید معرفی کردند. در مجموع 40 نفر از کادر و اعضای حزب در لیست نهایی داوطلب برای کمیته مرکزی دور آتی در لیست باقی مانده و در دور اول هر 19 نفر انتخاب شدند. در این بخش از کنگره بحثهایی در مورد تعداد و بوِیژه حضور و ضرورت هرچه بیشتر رفقای زن در سطح رهبری کومه له مطرح شد که متاسفانه درصد کمی از رفقای زن خود را کاندید کردند. بنا بر این عدد 19 نه ناخود آگاه و "بعلت فضای حاکم بر کنگره" آنطور که رفقای اپوزسیون بیان کرده اند بلکه آگاهانه و با رای و نظر کنگره انتخاب شدند. در مورد کنگره و جناحی عمل کردن آن و "خود داری آگاهانه" رفقای اپوزسیون برای کاندید شدن در کمیته مرکزی باید برای چندمین بار تاکید کرد که فضای کنگره کاملا دمکراتیک و سیاسی و علیرغم بحثهای پر حرارت سیاسی رو در رو اما بسیار صمیمانه و رفیقانه بود. اما واقعیت این بود که کنگره هم تمایلی به حضور آنها در رهبری نداشت. دلیل  آنهم نه به خاطر جناحی عمل کردن و فضای حاکم بر کنگره، بلکه بخاطر مباحثات و دیدگاههای سیاسی، روشها و عملکردهای درون تشکیلاتی و برون تشکیلاتی این رفقا، بویژه در فاصله کنگره 12 تا 13 کومه له بود که عملا و آگاهانه در راستای اهداف و جهت گیری های سیاسی و تشکیلاتی دیگری بر خلاف سیاست و چهارچوب تشکیلاتی کومه له عمل کردند که در نوشته اعلام فراکسیونشان به وضوح مشاهده میشود. 3 تن از رفقای اپوزسیون در کنگره 12 و افرادی از آنها از کنگره ششم کومه له که بر همگان واضح بود که حزب کمونیست را قبول ندارد ؛ هر بار بیشترین آراء را برای کمیته مرکزی کومه له کسب میکرد و کمتر کسی مخالفت ایشان با قبول حزب را مبنای رای دادن قرار نمی داد. اما اینبار دیگر بحث بر سر چهار چوب فعالیت و آرایش سازمانی نبود بلکه بحث و اختلافات بر سر مواضع سیاسی و فکری و تشکیلاتی و دو جهت کاملا از هم مجزا بود. بنا بر این دلیلی وجود نداشت و ندارد که انسان آگاه با درک طبقاتی و مبارزاتی کسانی را در راس هدایت و رهبری تشکیلاتشان قرار دهند که فعالانه کمر به انحلال آن و اتخاذ سیاستهایی بسته اند که با عقیده و آرمان آنها همخوانی ندارد. بر خلاف ادعا و فضا سازی اپوزسیون این انتخابات نه انتخاباتی جناحی، بلکه انتخاباتی کاملا سیاسی و آگاهانه بود که رفقای اپوزسیون هم حداقل در طول دو سال گذشته و در جریان کنگره 13 همانطور عمل کردند.

اعلام فراکسیون اما حضور فردی در کنگره؟!

رفقای اپوزسیون در آخر نوشته "نگاه ما به کنگره 13" نوشته اند "ما در این کنگره بعنوان فراکسیون شرکت نکردیم.  بلکه هر کدام از رفقای عضو فراکسیون که برایشان مقدور بود به مثابه عضوی از تشکیلات و بر طبق آیین نامه مربوط به برگزاری کنگره در آن حضور یافته بودند. بنا بر این هر کدام از ما مسئولیت بحثهای ارائه شده خود را مستقیما به عهده داشته ایم. آنجا که بحثی حاوی نظرات جمعی ما ارائه شده باشد بر آن تاکید گذاشته ایم".

ابتدا باید اذعان داشت که ادعای این رفقا بعنوان شرکت فردی در کنگره و نه بعنوان "فراکسیون" واقعی نیست. زیرا آنها در دو نوبت جداگانه، نوبت اول در معرفی بحث "فراکسیون" که رفیق فاروق نقشی آنرا ارائه داد و نوبت دوم درعلل خودداری رفقای "فراکسیون" بعنوان یک جمع واحد در کاندید نشدن برای عضویت ک_م که رفیق حبیب الله گویلی آن را بر عهده داشت بمثابه "فراکسیون" عمل کردند. در ضمن نقل قول یاد شده نه نقطه قوت رفقای "فراکسیون" بلکه نقطه ضعف آنان و نشانه اختشاش فکری و عدم انسجام سیاسی و ایدئولوژیکی آنها است. این ضعف را نباید بعنوان آزاد اندیشی، غیر جناحی عمل کردن و "دگر اندیشی" بخورد مردم بدهند، بلکه آن را باید بعنوان سردرگمی و ناروشنی و التقاط فکری از آنان قبول کرد. اثبات بی انسجامی، التقاط و ترکیبی از نگرشهای متفاوت در صفوف شما کار شاقی نیست بلکه ساده است. جزوه مکتوب مبنای فکری شما که "فراکسیون"تان را بر اساس آن بنیاد و اعلام کرده اید بیانگر این حقیقت است. آن جزوه جمع جبری و ناهمگون ترکیب کمونیسم، سوسیال دمکراسی، ناسیونالیزم و لیبرالیزم است. واضع است که چنین نگرشهایی نمی تواند از وحدت و انسجام لازم و پایدار برخوردار باشد. مدافعین و افرادی هم که به دور نظرات اعلام فراکسیون شما جمع شدند ترکیبی از همین افراد و افکار هستند. از گروه 8 نفر که با تعجیل اعلامیه حمایت از شما صادر کردند؛ تا 100 نفری که از "فراکسیون"تان اعلام پشتیبانی نمودند که 50 نفر آنان از اعضا، پیشمرگان و کادرهای جناحهای مختلف سازمان زحمتکشان بودند و اکثر امضاء کنندگان حمایت از جمع شما کمترین اعتقادی به کمونیسم و لغو مالکیت خصوصی و برقراری حکومت کارگری ندارند از این حقیقت ساده ناشی میشود. بنا بر این واضح است نمایندگی این رفقا و نگرشها در یک نشست سازمانی توسط یک نماینده یا نمایندگان کار آسانی نیست و بهتر است اعلام دارید که به عنوان "فراکسیون" در کنگره شرکت نکرده اید و هر کس نماینده نظرات خودش بود. حال این سوال پیش می آید آیا ضرورت اعلام "فراکسیون" قبل از کنگره 13 برای شما چه بود؟!

در پایان این نوشته قسمتهایی از مطلبی را که چند روز بعد از پایان کنگره 13 کومه له توسط رفیق "عرفان تارین" از امضا کنندگان حمایت از "فراکسیون" و از اعضای حزب و شرکت کننده در کنگره 13 کومه له در جواب به تبلیغات مسموم سازمان زحمتکشان و سایت تبلیغی این سازمان(بروسکه) که توسطی یکی از اعضای کمیته مرکزی جناح مهتدی اداره میشود؛ نوشته شد درج کنم. نوشته رفیق عرفان در جواب به سایت زحمتکشان است، اما ما و ایشان بی اطلاع بودیم که کسانی در درون تشکیلات ما تبلیغات مشابهی را بعد از کنگره 13 علیه آن راه می اندازند که نوشته این رفیق جوابی به تحریفاتشان نیز میباشد . اکنون دیگر رفقای اپوزسیون نمی توانند و کسی این سخنان این رفیق را به حساب مخالفین آنها که توسط رهبری تشکیلات "ترویج و سازماندهی شده باشد" نخواهد نوشت. این نوشته توسط کسی از دایره محرم و خودیهای اپوزسیون نوشته شده است. رفیق عرفان تارین مینویسد:

"آنچه گفته میشود که تنها دو تن از نمایندگان اجازه صحبت یافتند دروغی است شاخ دار و هیچی دیگر. رفیق فاروق نقشی بعنوان سخنگوی "فراکسیون" نزدیک به 2 ساعت صحبت کرد. بعدا ساعد وطن دوست هم بیش از یک ساعت صحبت کرد. سپس جعفر امین زاده و مینه حسابی هم نظرات خود را بیان داشتند من هم بعنوان کسی که از آن فراکسیون دفاع کرده ام نظرات خودم را بیان داشته ام. علیرغم این چند نفر، عده ای دیگر هم که از فراکسیون دفاع نموده اند صحبت کردند. در کل و در کنگره 13 کومه له یکی از مهمترین بحثها که مدت 2 روز و زمان نسبتا خوبی برای آن تعیين شده بود تا اعضای فراکسییون بتوانند بحثهای خود را مطرح کنند بحث فراکسیون بود. آنچه که هیچکدام از اعضای فراکسیون برای کمیته مرکزی انتخاب نشدند بخاطر این نبود که رهبری مانع انتخاب آنان بود. کاندید شدن امری داوطلبانه و هرکسی میتوانست خود را کاندید کند. اما آنها خودشان کاندید نشدند و گفتند ما نمی خواهیم عضو کمیته مرکزی کومه له باشیم، اما آماده ایم تمام کار و اموراتی را که تشکیلات به ما واگذار کند انجام دهیم."

بعنوان کلام آخر باید گفت که  سخنان این رفیق به اندازه کافی روشن،گویا و بیان کننده حقایق درون کنگره13 و افشاکننده تحریفات اپوزسیون است ودیگر نیازی به جواب دادن ما نیست.

رفقای اپوزسیون در پایان نوشته "نگاه ما به کنگره 13" نوشته اند "هر جا و هر زمان که ضرورتی ایجاد کند تفسیر و تحلیل خود را در مورد آنچه به کومه له و کنگره سیزدهم آن مربوط میشود از دیدگاه خود ابراز و به اطلاع عموم برسانیم".

بی شک بهترین کار برای شناساندن مباحثات کنگره 13 کومه له و جلوگیری از زحمات این رفقا در وارونه نگری بحث و نتایج آن، پخش مستقیم کل مباحثات کنگره از رادیو و تلویزیون کومه له است تا این بار به جای تنها شرکت کنندگان در کنگره، دیگران نیز قضاوت کنند.

در مورد "هر آنچه به کومه له مربوط است" که این دوستان بیان داشته اند، باید گفت، سالها است کسانی دیگر در جلو چشمان ما و شما، آرمان، اهداف،گذشته و حیات سیاسی کومه له را در جهت اهداف حقیر شخصی و گروهی در بازار معاملات سیاسی به فروش گذاشته اند اما شما سکوت اختیار نموده اید. البته سکوت شما ناخوداگاه و بی دلیل نیست.